X
تبلیغات
گروه آموزشی حرفه وفن آموزش وپرورش دلفان

گروه آموزشی حرفه وفن آموزش وپرورش دلفان

فعالیت های گروه آموزشی حرفه وفن

زنبور درمانی

زنبور درماني


نيش زدن زنبور

يونانيان در قديم از عسل و موم براي تهيه انواع غذاها استفاده مي کردند. بعدها، نيش زنبور براي درمان بسياري از بيماري ها استفاده شد. بقراط و کنفوسيوس (فيلسوف چيني) از اين روش براي درمان بيماران استفاده مي کردند.


به خاطر آگاه شدن مردم از اثرات بد داروها، مردم رو به درمان هاي طبيعي آوردند.


مطب هاي زيادي براي درمان با نيش زنبور در چين گشايش يافت و به سرعت اين روش درماني دراروپا و آمريکاي شمالي رايج شد.


زنبور درماني يکي از انواع آپي تراپي مي باشد که در اين نوع، توليدات زنبور براي درمان به کار مي رود. در اين نوع درمان از گرده افشاني توسط زنبور، موم، عسل خالص و غذاي مورد مصرف توسط نوزادهاي زنبورها استفاده مي شود.


به طور خلاصه، زنبوردرماني به عنوان جاشيني براي مداواي بيماران به کار مي رود و بيماراني که با داروهاي شيميايي درمان نمي شوند، رو به زنبور درماني مي آورند.


درمان بيماري ها با نيش زنبور

نيش زنبور به بهبود و درمان اين مشکلات و بيماري ها کمک مي کند:


1- بيماري هاي خود ايمني


2- بيماري هاي عصبي


3- ام اس (MS)


4- پينه و سختي پوست


5- آماس و ورم پستان


6- گرفتگي عضلات


7- زونا


8- نقرس


نيش زنبور

9- آسيب به آرنج


10- آسيب به زردپي


11- کمردرد


12- دردهاي مزمن


13- اختلال اعصاب


14- کاهش کلسترول خون


15- روماتيسم و درد مفاصل


16- آرتريت يا ورم و التهاب مفاصل


17- افسردگي


18- بيماري هاي پوستي


19- دردهاي قاعدگي


20- واريس يا بزرگ شدن رگ در پاها


21- سندرم خستگي مزمن


22- ناتواني هاي جنسي


خصوصيات نيش زنبور


نيش زنبور داراي ترکيبات مختلفي از قبيل: آنزيم ها، پروتئين ها و اسيدهاي آمينه مي باشد.


اين ماده بدون رنگ و داراي مزه شيرين و کمي تلخ مي باشد. قابل حل در آب مي باشد. اگر با هوا برخورد کند، تبديل به کريستال سفيد متمايل به خاکستري مي شود.


نيش زنبور داراي موادي مي باشد که به سيستم اعصاب، قلب و غده فوق کليه کمک مي کند.


 


چگونگي روش زنبور درماني
زنبور

ابتدا قبل از شروع درمان ، بايد ميزان حساسيت بيمار را نسبت به نيش زنبور مورد بررسي قرار داد. اين کار با استفاده از تزريق مقدار کمي نيش زنبور و توسط 1 تا 2 عدد زنبور انجام مي شود.


زنبور درماني به اين صورت است که زنبور را با استفاده از موچين يا انبرک در سطح مورد نظر از بدن قرار مي دهند تا آنجا را نيش بزند. برخي افراد به جاي استفاده از خود زنبور زنده، تزريق نيش زنبور را در زير پوست ترجيح مي دهند.


نيش زنبور بعد از 15 دقيقه رها مي شود و بعد آن را با استفاده از موچين برمي دارند. بين 20 تا 40 نيش بايد در هر جلسه زده شود و بيمار بايد 3 بار در هفته به مرکز زنبور درماني مراجعه کند.


درمان با نيش زنبور براي بيماران MS اثرات فوق العاده اي داشته است، از آن جمله افزايش استقامت، کاهش خستگي و همينطور کاهش تشنج و انقباض عضلات.


احتياط کنيد

اگر شما ديابت، سيفليس، سل يا آلرژي شديد داريد، از اين نوع درمان استفاده نکنيد.


بيماران بعد از زنبور درماني چه احساسي دارند؟

آستانه ي تحمل درد ناشي از نيش زنبور در افراد مختلف، متفاوت است. معمولا بعد از چند ساعت، درد فروکش مي کند. اما در برخي افراد نيز ممکن است يک هفته طول بکشد تا درد متوقف شود.


برخي اوقات گذاشتن يخ روي محل نيش زنبور موجب آرام شدن درد ناشي از آن مي شود.


چگونه مي توان فهميد که شخصي نسبت به نيش زنبور آلرژي دارد يا نه؟

در افراد داراي آلرژي به نيش زنبور، علائم زير ديده مي شود:


درد، حالت تهوع و استفراغ، اسهال و سرگيجه، سخت نفس کشيدن و صداي خرخر، کاهش ناگهاني فشار خون و شوک.


آيا احتمال خطر در اين درمان وجود دارد؟

بيشتر مردم بعد از نيش زدن زنبور، درد و قرمزي محل نيش را تجربه مي کنند. ديده شده است که حدود  20 درصد از افراد بعد از درمان دچار خارش، کهير، خستگي و عصبانيت مي شوند.


در اينجا توجه شما را به برخي از علائم و نشانه هاي بعد از درمان جلب مي کنم. لازم به ذکر است که اين علائم بسيار نادر و در حدود 8/0 درصد مي باشند.


1- مرگ


تعداد کمي از افراد به علت نيش زدن زنبور مي ميرند. تحقيقات نشان داده است که اين تعداد به کمتر از 100 نفر در سال مي رسد. مرگ به سبب وجود آلرژي شديد و يا شوک قلبي رخ مي دهد.


نيش زنبور

2- آسيب به اعصاب بينايي


اين علامت در افرادي بروز مي کند که نيش زنبور در اطراف چشم و ابروي آنها وارد شده باشد.


3- آنسفالوميليت يا التهاب مغز و نخاع


اگر نيش زنبور وارد سيستم عصبي شود، اين عارضه به وجود مي آيد.


اگر به طور ناگهاني زنبور شما را نيش زد ، چه بايد کنيد؟

- هر چه زودتر به اورژانس برويد.


- با دقت نيش زنبور را در بياوريد. حدود 2 تا 3 دقيقه طول مي کشد تا تمام نيش وارد بدن شود، لذا بيرون آوردن نيش بسيار مهم است.


- براي کاهش تورم در محل نيش، يخ بگذاريد.


- محل نيش را با آب تميز و صابون بشوييد

منبع:سايت تبيان


+ نوشته شده در  ساعت 11:27  توسط شریف مرادی سرکشتی  | 

چند توصیه لازم برای تمیز کردن منزل

چند توصيه براي تميز کردن منزل

 لوازم چوبي در منزل نياز به مراقبت ويژه دارند.

• واکس کفش و ماژيکهايي با نوک نمدي(غير تينري) براي پوشاندن خراشهاي کوچک در لوازم چوبي بسيار مناسبند. از واکسهاي کفشي که در بطري با درب مخصوص عرضه ميشوند نيز براي پوشاندن سريع سطح چوبي که پر از لکه شده باشد استفاده کنيد.

• حلقه هاي سفيدي که در اثر گذاشتن ليوان بر سطوح چوبي ايجاد شده اند را با کمي روژلب مناسب رنگ کنيد. ابتدا روژلب را با کمي پنبه يا دستمال کاغذي روي لکه بماليد و بعد با مخلوط خاکستر سيگار و روغن مايع جلا دهيد.
• لوازم چوبي مرغوب خود را يک يا دو بار در سال توسط يک متخصص پوليش کنيد و جلا دهيد.
• براي لوازم چوبي از به کار بردن ماده تميز کننده اي که داراي آمونياک باشد خودداري کنيد.

• پوليش هفتگي با يک مايع پوليش مرغوب لوازم شما را در حالت عالي حفظ ميکند.توجه کنيد که از پوليشي که داراي سيليکون يا الکل باشد استفاده نکنيد. الکل از مواد رنگ بر است و لايه محافظ لوازم چوبي را از بين ميبرد.
• براي حفظ رويه ميز ناهار خوري در مواقعي که غذاي داغ سرو ميکنيد بهترين و ارزان ترين کار استفاده از روميزي است. در غير اين صورت براي زير ظروف حتما از محافظ هاي چوب پنبه اي،حصيري و... استفاده نماييد.
• لوازم منزل خود را طوري بچينيد که از تابش مستقيم خورشيد دور باشند. آفتاب موجب خشک شدن چوب ميشود.
• براي جلوگيري از ايجاد حلقه هاي سفيد جاي ليوان، از زير ليواني استفاده کنيد. بهترين نوع زير ليواني، نوع چوبي آن با زيره نمدي يا نوع حصيري است. انواع فلزي آن به دليل عرق کردن و در نهايت لک کردن چوب توصيه نميشود.
• براي از بين بردن لکه هايي که در اثر ريختن آب ايجاد شده اند ابتدا بگذاريد محل لکه کاملا خشک شود وبعد با پارچه نرمي که به کمي مايونز آغشته کرده ايد محل لکه را مالش دهيد. در بيشتر موارد لکه کاملا از بين ميرود.
• اگر قصد داريد روي سطوح چوبي شمع روشن قرار دهيد حتما از يک محافظ يا شمعدان بزرگ استفاده کنيد و در صورت امکان يک زير انداز مناسب با روکش نايلون زير شمع و شمع دان قرار دهيد. اگر شمع ذوب شده بر روي ميز ريخت،صبر کنيد تا کانلا خشک و جامد شود و بعد يک قطعه يخ را مستقيم بر روي آن قرار دهيد تا کاملا سفت و شکننده شود. سپس با يک کفگير پلاستيکي به آرامي شمع را از سطح چوب جدا کنيد. پس از آن با تکه اي پارچه تميز و مقداري روغن جلاي مرغوب ميز را پوليش کنيد.ريزه هاي باقي مانده شمع را حين پوليش کردن پاک کنيد.
• ميتوانيد با مخلوط کردن 1 قسمت آب ليمو و 3 قسمت روغن زيتون، يک مايع پوليش خانگي خوب تهيه کنيد.

چند توصيه براي روش تميز کردن منزل

                                      Celaning Tips
سعي کنيد از کمک ساير افراد منزل هم براي
تميز کردن استفاده کنيد.

به اين توصيه ها دقت کنيد به احتمال زياد در تميز کردن منزل از آنها استفاده خواهيد کرد :
- همواره از قسمت بالاي منزل يا اطاق شروع به تميز کردن بکنيد. (منظور از بالا دورترين نقطه نسبت به درب ورودي اطاق يا منزل مي باشد)
- هرگز تميز کردن را نيمه کاره رها نکنيد و تا پايين اطاق آنرا ادامه دهيد.
- تمام لوازمي را که براي تميز کردن نياز داريد همراه خود به اطاق مورد نظر ببريد تا لازم نباشد براي برداشتن لوازم، مدام اطاق را ترک کنيد.
- براي بهتر تميز کردن ناچار هستنيد تلفن را از پريز بکشيد و حتما" تلويزيون را خاموش کنيد. روشن کردن ضبط صوت براي گوش دادن به موسيقي مي تواند فعاليت منزل شما را به تفريح تبديل کند پس در صورت امکان حتما" اينکار را بکنيد.
- دقت کنيد که اطاقي که گرد و خاک دارد اما مرتب و منظم مي باشد به مراتب بهتر از يک اطاق تميز اما نا مرتب است پس حتما" اطاق را مرتب هم بکنيد. پس تميز کنيد و سپس مرتب و همينطور به پايين اطاق نزديک شويد.
- يک اطاق هنگامي تميزتر بنظر مي رسد که هواي پاکي داشته باشد، قوطي هاي نوشابه يا بسته هاي غذاهاي آماده نيمه و ساير ملزوماتي که ممکن است توليد بوي نامطبوع کند را از اطاق جمع کنيد و با باز کردن پنجره ها بگذاريد هواي تميز وارد اطاق شما شود.
- همواره همراه خود يک يا دو سطل يا کيسه بزرگ براي جمع آوري آشغال و يا لوازمي که بنظر اضافه يا مزاحم در اطاق مي آيند به همراه داشته باشد.
- اگر به غير از خود شما کس ديگري هم در منزل زندگي مي کند از آنها بخواهيد با شما همکاري کنند. هر فرد را مسئول تميز کردن اطاق خود نماييد و سعي نکنيد همه کارها را خودتان انجام دهيد.
- اگر فرصت کافي نداريد حتما" قبل از شروع بکار کارهاي اوليت بندي کنيد.

تميز کردن شيشه و لکه خون

 هواي روشن و نبود نور مستقيم آفتاب بهترين زمان
براي تميز کردن شيشه مي باشد

تميز کردن شيشه : برخلاف تصور بسياري از مردم بهترين زمان براي تميز کردن شيشه صبح ها نيست! بلکه برعکس عصرها آنهم هنگام غروب مي باشد، زماني که آسمان هنوز روشن است اما نور آفتاب ديگر تابش مستقم ندارد. شايد باور نکنيد اما بهتر از آن روزهايي است که هوا کمي ابري است و باراني نمي بارد، به عبارتي خورشيد زير ابر مي باشد. مي پرسيد چرا؟ براي آنکه تابش نور خورشيد به شيشه و گرمايي که در آن توليد مي کند باعث تبخير و خشک شدن سريع آب يا مايعي که براي تميز کردن شيشه از آن استفاده مي کنيد مي شود و زماني براي شما باقي نمي گذارد تا با دستمال شيشه را تميز کنيد و عملا" شما دستمال را روي شيشه تقريبا" خشک خواهيد کشيد.


اما چگونه شيشه را تميز کنيم؟ فرض را بر اين مي گذاريم که نمي خواهيم از تميز کننده هاي شيميايي براي اينکار استفاده کنيم. آب سرد بهترين انتخاب براي حرفه اي هايي مي باشد که شيشه هاي ساختمان هاي بسيار بزرگ را تميز مي کنند. اگر شيشه ها خيلي کثيف باشند کافي است 2 تا 3 قاشوق غذا خوري سرکه را در يک گالن (حدود 4 ليتر) آب سرد مخلوط کنيد و از محلول بدست آمده براي تميز کردن استفاده کنيد.

براي دستمال کشيدن بهتر است که از ارزانترين وسيله يعني روزنامه هاي باطله استفاده کنيد، چرا که بهتر از آن چيزي را پيدا نخواهيد کرد. قسمت بيروني شيشه را بصورت عمودي و قسمت داخلي را بصورت افقي با روزنامه تميز کنيد. در اين صورت چنانچه قسمتي از شيشه کماکان کثيف باشد شما بسادگي خواهيد فهميد که مربوط به کدام طرف مي باشد، اين مشکلي است اگر تا بحال اقدام به تميز کردن شيشه کرده باشيد حتما" با آن برخورد کرده ايد.

پاک کردن لکه هاي خون : حتما" براي شما اتفاق افتاده که روي مبل، لباس، فرش و ... در اثر سهل انگاري لکه هايي از خون چکيده شده و با ناباوري هر چه سعي مي کنيم با روشهاي معمولي آنها را نمي توانيم پاک کنيم. اجازه بدهيد در اينجا دور روش براي اينکار را به شما آموزش دهيم.

- اگر لکه خون هنوز خيس مي باشد، کمي نمک يا شکر مرطوب به روي لکه خون بريزيد و با خيال راحت و بدون عجله اجازه دهيد که خشک شود. پس از خشک شدن به راحتي با يک برس محل مورد نظر را مي توانيد تميز کنيد.

- اگر لکه خون خشک شده است اين روش را امتحان کنيد. يک تکه گوشت تاز را با گوشت کوب بکوبيد تا پهن شود و در حالي که آنرا با آب سرد شسته و خون احتمالي آنرا گرفته ايد روي لکه خون خشک شده بگذاريد و اجاز دهيد حدود نيم ساعت روي آن باشد. پس از آن با يک اسفنج مرطوب روي محل را تميز کنيد.

+ نوشته شده در  ساعت 11:17  توسط شریف مرادی سرکشتی  | 

چند تصویر جالب ودیدنی

تصویر نخ و سوزن



گردباد



ماهواره ها و  زباله های فضایی سرگردان در مدار اطراف زمین



غدد عرق ریز بدن روی پوست انسان. تصویر برداری به روس SEM  -scanning electron micrograph



یک آفتاب پرست در ماداگاسکار



پرزهای زبان انسان



نیش زنبور

 

+ نوشته شده در  ساعت 10:59  توسط شریف مرادی سرکشتی  | 

آشنایی با زنبور عسل

پیش گفتار:

در زمانهای کهن این حشرات کوچک وعجیب که فقط درکلنی هایی زندگی می کنندوباقوانین پیچیده ای اداره می شوندوکارپربارآنها درتاریکی انجام می گیردتوجه بشرراجلب کردند.این تحقیق رابه این خاطرمی نویسیم که میل دارم تحقیقات سوءمطالعات خود را از زنبورها و نقش مهمی که آنها درزندگی انسانها بازی می کنند و منافع عظیمی که پرورش آنها در بردارد بدهم.

«انَ فی ذالِکَ لَایاتٍ لِقومٍ یَتَفَکَرونُ»«درکارزنبورعسل نشانه ای است ازوجودپروردگاربرای گروهی که می اندیشند.»آفریدگارشگفت انگیزترین جاندار: وخداوندبه زنبورعسل وحی کرد که درکوهها ودرختان وسقف های بلندمنزل گیرید .سپس ازمیوه های شیرین وشیرینی گلهای خوشبوبخورید وراه پروردگارتان رابه اطاعت بپویید.آنگاه ازدرون آنها شربتی شیرین به رنگ های گوناگون بیرون آید.که شفای مردن مااست.دراین کارنیزنشانه ای ازتوانایی پروردگاربرای اندیشیدن پیدااست.«سوره نحل،آیات 68 و 69 قرآن کریم» گیاه شناسان بیش ازدویست هزار گونه گیاه عالی وصدوبیست هزارگونه پست راطبقه بندی کرده اند،پرنده شناسان10000نوع پرنده را.جانورشناسان 60000نوع پستاندار میشناسند. ولی حشره شناسان بیشتراز1000000نوع حشره رانام گذاری کرده اند.بنابراین طبیعت درفراوانی زندگی حشره بطوراستثنایی فنی است.درسال1758گیاه شناس وپزشک مشهورسوئدی کارل سینه (carlinne)زنبورعسل را آپلیس میلفر (Aplis mllifera) یعنی «عسل زا» نامید.سه سال بعد هم پیشنهاد کرد که این زنبور آپلیس میفیکا (Aplis melifca) یعنی عسل ساز نامید. اولین نامگذاری او بطورگسترده ای تا امروز باقی مانده است. زنبوران عسل حشراتی اجتماعی هستندکه بصورت خانواده هایی بزرگ یاکلنی هایی درکندوهازندگی می کنند.

 

تاریخچه زنبورعسل ووضع امروزی آنها:

تاریخ آشنایی وفعالیت های انسان برای بهره برداری اززنبورعسل :

عسل خیلی بیش ازانسان درروی زمین بوجودآمده وزندگی می کرده است .اولین اثروجودی انسان درروی زمین که درکاوش های زمین شناسی تاکنون به دست آمده متعلق به6000000سال پیش استوحال آن که زنبورعسل حدود 150میلیون سال پیش وجودداشته ومشغول فعالیت وزادوولدبوده است .منتها درآن زمان فاقدیک زندگی اجتماعی بوده ومثل خیلی اززنبورهای غیرعسلی امروزی زندگی انفرادی داشته وهرزنبورلانه مخصوصی به خودراساخته ودرآن زندگی می کرده است .حدود 50 میلیون سال بعد که دوره رشد و تکثیر شدید گیاهان و گل دادن آنها شروع شد زنبورها ازحالت انفرادی خارج و زندگی اجتماعی را ترجیح دادند و جمعیتها را به وجود آوردند.

نزدیک به 25 میلیون سال پیش یعنی زمانی که کوههای پیرنه، آلپ، کارپات، قفقاز، البرز شاید همه حشرات از جمله زنبورعسل فرارسیده بود.

درمقایسه باسایرحشرات وحیوانات،زنبوران عسل دربین تمام ملل باستانی ازاحترام استثنایی برخورداربودندبسیاری ازاسطوره ها،افسانه ها،دراستان ها خرافات و افسانه های پریان را باعث شده اند.

در حدود 5000 سال قبل در مصر باستان یک زنبورعسل با سرخمیده و بالهای کاملا برافراشته سمبل مصر سفلی بود. مصریها برای اظهار اطاعت نسبت به فرعون برروی دادخواستهای خود تصویر یک زنبورعسل را به عنوان نشان وفاداری می کشیدند.

حضرت موسی (ع)درسال14409قبل از میلاد اسرائیلیها را به سرزمینی که در آن عسل و شیر جریان داشته برد .

 

تاریخچه زنبورداری درایران:

زنبورداری درایران هم حتما سابقه تاریخی داشته باشدچه کشوری باچنین فرهنگ کهن ودرخشانی نمی تواند ازوجودومنافع زنبورعسل بی اطلاع باشد. درروی یک کارد مفرغی که حدود 800 سال قبل ازمیلاد درلرستان ساخته شده شکل برجسته زنبورعسل دیده می شودپیداشدن این شیء مفرغی درلرستان معرف قدمت آشنایی ایرانی ها بااین حشره مفیداست.این کارددرموزه شهربروکسل نگهداری می شود.

 

نژادهای زنبورعسل:

مطالعه قشرهای مختلف زمین نشان می دهد که زنبورعسل خیلی زودترازانسان روی زمین زندگی کرده است.ووطن اصلی اش هم حدود اروپای مرکزی وجنوبی بوده است.به طورکلی زنبورها 4نوع وهرنوع به چندین نژاد تقسیم می گردند.

1.زنبورهندی

2.زنبوردرشت

3.زنبورریز

4.زنبورعسل(معمولی)

مهم ترین نژادهای زنبورعسل معمولی عبارتنداز:

1.زنبورعسل اروپای مرکزی یازنبورعسل خاکستری

2. زنبورسیاه

3. زنبورایتالیایی (زنبورزرد)

4.زنبورقفقازی

5.زنبورنژادایرانی

خواص یک نژادخوب زنبور:

خواصی که ازیک نژادخوب بایدانتظارداشت:

1.آرام باشندونیش نرنند.

2.پرمحصول باشند.

3.بچه به اندازه لازم نه کم ونه زیادبدهند.

4.گل های شهدداررابه سرعت پیداکنند.

5.درمقابل امراض مقاوم باشند.

6.مصرف عسل زمستانی آنها کم باشند.

7.رشدسالانه شان راهرچه زودتر(حتی اواخرزمستان)شروع کرده وخیلی سریع به حداکثررشدشان رسیده وبعلاوه مدت زیادی درحدبالای رشد باقی بماند.

 

ساختمان بدن زنبورعسل:

ازسه نظرساختمان بدن زنبورعسل رامورد بحث قرارمی دهیم:

1.ازنظرساختمان خارجی

2.ازنظرساختمان داخلی

3.ازنظرمهم ترین غده ها

ساختمان خارجی بدن زنبورعسل:

بدن هرزنبورعسل ازسه قسمت مختلف تشکیل می شوند.1)سر 2)سینه  3)شکم

سر:سرکه دردوطرف آن دوچشم بزرگ،درقسمت پایین آن دهان ودرجلویاپیشانیش دوشاخک دیده می شود.

دوعددچشم مرکب:دوعددچشم که درطرفین سرقراردارندهرچشم زنبورنرتقریبا ازده هزارزنبورساده تشکیل می گردد.برای دیدن اشیاءدرفاصله دورمورداستفاده قرارمی گیرند.

سه عددچشم ساده:سه چشم خیلی کوچک درپیشانی به نام چشم های ساده که برای دیدن اشیاءنزدیک است.

دوعددآنتن یاشاخک:کارآنتن ها لمس کردن وبوییدن است.

دهان همراه باخرطوم:زنبوربه کمک خرطوم شهدراازروی گلها جمع آوری می کند.

سینه:سینه که دردوطرف آن دو جفت بال وسه جفت پامتصل شده است.

بالها:چهارعددبال یاپرکه دوعددآن ها دربالهای جلویی ودوعدددیگردربالهای عقبی نامیده می شوند.

پاها: شش عددپاکه جفت عقب آن دارای حفره هایی به نام سبدمی باشندوزنبوران عسل گرده های گل رادرآن می گذارندوباخودبه کندوحمل می کند.

شکم:شکم به وسیله یک قسمت بسیارباریکی به سینه می چسبددرانتهای شکم مخرج برای رفع مدفوعات دیده می شود.

ساختمان داخلی زنبورعسل:زنبورعسل پس ازمکیدن شهدگل بوسیله خرطوم آنرا بداخل کیسه عسل می فرستند.کیسه عسلی محل ذخیره عسل وشهداست،سپس ازدیواره،جدارکیسه عسل مقداری دیاستازبه داخل شهدغلیظ ریخته وبعدیک کانال قیفی باروده بزرگ ارتباط دارد.روده بزرگ به کوچک وصل بوده وروده کوچک به مخزن ومخزن به مخرج ختم می شود.

غده های مهم:غده ای به نام ژله روآیال یاوژله شاهانه ترشح می کندوزنبورکارگردارای این غده است.

غده های بزاقی:ترشحات این غده ها صرف تنیدن به دورخود درموقع (لارو)بودن می باشد.

غده زیرآرواره ای:درملکه وجوددارد وماده ای ترشح می کند که بوی مخصوصش باعث شناخت وتمیز ملکه ازسایرزنبورها می گردد وهمین بوموجب نظم درکندو است.

غده های مومی:چهارجفت غده مومی وجوددارد که سه جفتش فعالندوموم ترشح می کنندوبه کارساختن سلولها شان می پردازند.

غده بویایی:غده بویایی مخصوص تشخیص بوهاست.هرزنبورهنگام بازگشت به کندوبه وسیله همین غده بوی جمعیت خودش راحس کرده وبه کندوی دیگری نمی رودویاوقتی که زنبوری به کندویش برمی گردد دربازگشت زنبورهای نگهبان بوسیله همین غده تشخیص می دهند که آیاوی متعلق به کندوی خودشان است یانه.

غده های مخزنی:ترشحات این غده ها مانع پوسیدگی مدفوعات ودرنتیجه مانع پوسیدگی روده ومرگ زنبورمی گردد.

سیستم تنفسی: سیستم تنفسی زنبورعسل بسیارتکامل یافته استوسیستم ریوس شامل: کیسه های هوایی،خرطوم های ریوی،برانش ها ونایژک ها ی موئین می باشد.

خانه زنبورعسل:یک جعبه تخته ای سروته بسته که کندو نام دارد محل زندگی زنبورعسل می باشد .کندومحلی است که زنبورها درآن تولیدیافته،کارکرده،خواهران وبرادران خودرا پرورش داده وموادغذایی لازمه را درآ انبارذخیره داده وموادغذایی لازمه رادرآن انبارذخیره می کنند.

دونوع کندو داریم:

1)کندوباقابهای ثابت یاکندوی محلی:کندوهای تنه درختی،کندوهای کلی،کندوهای سبدی، کندوهای کوزه ای، کندوهای کدویی.

2)کندوباقابهای متحرک یاکندوهای جعبه ای یاکندوهای فرنگی.

شان یا قاب بافته شده:

دیواره ای است که زنبورها رویشان کارکرده وحفره ها یاسلول های 6ضلعی به تعداد زیادبه عمق حدود13تا18میلی لیتربرای ذخیره کردن عسل وگرده گل یابرای تخم گذاری ملکه درداخلشان درست کرده اند.

 

وسایل کار:

درزنبورداری هم مثل اغلب فنون برای آسان ترنمودن نتیجه وبالا بردن مقدارمحصول و به خصوص بی خطرکردن تماسی راکه مااجبارا بازنبورهابایدداشته باشیم یعنی محافظت درمقابل نیش زنبورعسل به وسایلی احتیاج داریم که فقط نام آن ها رادراینجاذکرمی کنیم.1- کلاه توری2- دستکش 3- اهرم 4- دودی 5- کاردک 6- سیم گالوانیزه 7- تخته موم دوز 8- ظرف غذاخوری 9- برس نرم 10- موم دوز 11- جعبه بزرگ 12- قفسه برای ملکه 13- چنگال پولک تراش 14- موم بر15- اکتبراکتور.

اکتبراکتور:وسیله ای برای بیرون آوردن عسل ازشان .

 

جمعیت زنبورعسل ها:

زنبورهایی که دریک خانواده بسیاربزرگ زندگی می کنند.خانواده آنان دارای هزاران زنبور کارگر (ماده نازا) صدها زنبور (نر) و یک زنبور (ملکه ماده زاییده) می باشدزنبوران عسل حشراتی اجتماعی هستندوبه صورت خانواده هایی بزرگ یا کلی هایی درکندو ها زندگی می کنند و شامل سه گروه می باشند:1.ملکه (ماده های زائیده)2.زنبوران نر3. زنبوران کارگر(ماده های نازا)

 

مشخصات زنبورملکه:

زنبورملکه 5/2 برابرزنبورکارگر طویل ترو8/2برابرسنگین تراست وظیفه اوزادوولداست اوهرروزبین 1000تا2000تخم لقاح شده درخانه های کندو می گذاردبراساس نوع غذایی که به لارواین تخم می دهندوبه نسبت اندازه سلول میومی که لارو درآن است تخم می دهند وبه نسبت اندازه سلول میومی که لارو درآن است تخم تبدیل به زنبورکارگریاملکه می شود.ملکه تخم های لقاح نشده می گذارد که ازآن ها زنبورنربه وجودمی آید.ملکه مادرتمام کلنی ومرکزخانواده زنبورویادرکلیه زنبورداران جوانی که ازتخم های اوبه دنیا آمده اندملکه زیبا ترین وخوشایندترین ظاهر راداراست .اوچنان باشکوه وباوقار به نظرمی رسد که مادراولین نگاه نسبتبه اواحساس کنجکاوی می کنیم .ملکه پیرترازهمه بچه های خوداست بدن بسیارمتناسب،رنگ پاها،طول بدن او،بال های کوتاه او،نه چاق ونه لاغربودن اونشانگر نقش ملکه این است که درکندو بنشیند وبه زنبوران عسل اجازه کاهلی ندهد. اوآن ها رابه بیرون می فرستد تاشیره وگرده گل ها را به دست آورد وآن چه رانیز به درون کندو می آورند بررسی می کند تاکدام رادور بریزد وکدام رانگه دارد. وقتی زمان تقسیم فرابرسد اوچیزهای ذخیره شده درکندو رامنصفانه بین زنبوران تقسیم می کند.اوهمچنین بایداطمینان پیداکند که شان عسل ها محکم وزیبا ساخته شوندوجگرگوشه اشان به شایستگی پرورانده شوند.

وقتی که یک زنبورعسل ملکه خودراازدست می دهد آن ها شدیدا وزوز می کنند ودراطراف کندو به پروازدر می آیند .زنبوران بدون ملکه نمی توانند به مدت زیادی زندگی کنند واز آن ها یک ملکه جدید بیرون می کشند .ازتخم سفید مروارید مانند لاروی بیرون می آید که دراطاق سلولی مومی قرارداده شده است وبه خاطر این که لارو را باژله شاهانه تغذیه کرده اند تبدیل به ملکه می شوند.وقتی که این ملکه جوان بالغ شده کندو راترک می کند وبرای پرواز جفت گیری رهسپار می شود وبعداز جفت گیری هرگز کندو راترک نمی کند.ملکه درکندو به وسیله زنبوران کارگر به دقت مواظبت به عمل می آید . این زنبورها نه تنها نظافت شخصی اورابرعهده دارند اوراشستشو می دهند،موهایش راشانه می زنند،فضولات اوراازکندو به بیرون می برندواوراباژله بسیارعالی ومعطرتغذیه می کنند . ملکه به طور متوسط پنج،شش تاهشت سال زندگی می کنند.ملکه نیشی دارد که به عنوان آلت تخم گذاری وهم به عنوان آلت دفاعی ازآن استفاده می کند ملکه هیچگاه به بشر نیش نمی زند .حتی اگر اورابه شدت آسیب برساند ولی اگریک ملکه رقیب رامشاهده کند نیش خودراباخشم به اوفرومی کند .اگردوملکه دریک کندو وجودداشته باشد آن دوبایکدیگر می جنگند تابالاخره یکی از دو ملکه کندو راترک کند چون درهرکندو یک ملکه می تواند وجودداشته باشد.

 

زنبورنر:

وظیفه بیولوژیکی زنبوران نر،بارورکردن ملکه هاست یک زنبورنرقادر به گردآوری خوراک برای خودنیست وکاملا وابسته به زنبوران کارگراست،زنبوران هیچ نوع سبددرروی ساقهای خودبرای گردآوری ندارند وقسمت های مختلف دهانشان نیزبرای جمع آوری شیره گلها انطباق پیدانکرد.زنبوران نر دربهاروتابستان عسلی که توسط زنبوران کارگر فراهم شده است تغذیه می کنند،آن ها فقط درماه های تابستان زنده می مانند ودرپاییز از کندو رانده می شوند وازسرما وگرسنگی می میرند .زنبوران نر ابدا کارنمی کنند وفقط دراطراف بازی می کنند کارمثبت ومفید آنها درفراهم کردن گرمای کندو که برای بیرون آمدن بچه زنبوران ازتخم زنبوران نر ضروری می باشد. زنبوران نر بینایی کاملا خوبی دارند . تحول زنبوران نراز تخم تازنبورکامل 24 روز طول می کشد تخم زنبورکارگر تبدیل به زنبور نر می شود .

 

زنبور کارگر (معماران واقعی) :

زنبوران  کارگر تمام زندگی کوتا هشان رادر کارخستگی ناپذیر سپری می کنند .کاری که سود فراوانی برای بشردارد (به طور تمثیلی می توان گفت که آن ها هیچگونه دوران کودکی ندارند چراکه تاسومین روز زندگی شان آن ها بایدسلول های مومی راکه دریک حالت بهداشتی نگهداری کنند .دیواره ها وکف آن ها بعدازاینکه زنبوران جوان آنجاراترک کردندتمیزی کنند ازروز چهارم به بعد مثل سایرزنبوران خانه دارباید مخلوطی از عسل وگرده  گل ها غذای لاروهای پیرتر رابدهند. زنبوران کارگر باکاردرتاریکی خانه های مومی خودرا بازیبایی تحیر آوری برای ذخیره کردن عسل وگرده گل می سازند وسلول های گرم ونرم را دگرویسی لاروها محکم بنا می کنند .

 ساختمان شان عسل تعجب آورترین چیززندگی زنبوران عسل است .فقط زنبوران کارگر غده های مخصوص موم دارند زنبوران کارگر وحس درک زمان کاملا تحول یافته ای دارند آن ها زمانی از روز رابه سوی گلها پرواز می کنند که می توان شهد وگرده گلها را به دست آورند.طول زنبور کارگر تقریبا5/1سانتی متراست 6پا4بال و2شاخک دارندزنبوران می توانند رنگ های آبی،سفیدوزرد را تشخیص بدهند آن ها رنگ قرمز راهرگز ادراک نمی کنند ورنگ سبز رابازرد وآبی اشتباه می گیرند .

زنبوران کارگرروش هایی برای پیداکردن راه خوددرهوای ابری دارند.وقتی آسمان روشن است زنبوران عسل بوسیله موقعیت خورشید درآسمان راه خودرابه وسیله اشعه ماوراءبنفش که ازابرها عبور می کنند پیدامی کنند زنبوران عسل نسبت به اشعه ی ماوراء بنفش حساس هستند. زنبوران عسل فعالیت های خودرابراساس حرکت خورشید،شرایط جوی ومحل قرار گرفتن کندوها تنظیم می کنند . زنبوران اعضای چشایی،بویایی وشنوایی دارند.

 

اعضای بویایی:

اعضای بویایی آن ها روی شاخک ها قراردارد وزنبوران بااعضای بویایی خودقادرند که بیگانگان رااز اعضای خودبه خوبی تشخیص دهند.

 

اعضای چشایی:

زنبوران عسل چشایی بسیاربالایی دارند.به نظر آن ها محلول4%شکرشیرین نیست وآن رانمی خورند.

 

اعضای شنوایی:

زنبوران عسل صدارا به خوبی درک می کنند،به خصوص صدای برخوردفلزات رازنبوران باایجادصداهای مختلف باهم صحبت می کنند .زنبوران عسل حرکات معینی راانجام می دهند که به این حرکات دررقص،می گویند آن ها رقص دایره وار که نشانده منبع شهد ودرمجاورت کندو باشد رانشان می دهد. زبان محاوره زنبوران عسل رقص است.

 

تغذیه زنبور عسل:

درطبیعت حیواناتی که غذاهای بخصوصی می خورند فراوانند . خیلی از حشرات گیاه خوارند عده ای هم عاشق غذاهای گوشتی هستند،بطور کلی جانداران چه یک نوع خوار ویاهمه چیزخوارباشندبرای اینکه رشدکنند وبه زندگی ادامه دهند نیازمند یک عده مواد غذایی بخصوص می باشند . زنبور عسل هم مثل همه جانداران برای تهیه مواد غذایی مورد نیاز زندگیش از طبیعت چیزی جز گل نمی خواهد چون تنها گل است که تمام گرده وشهدمورد احتیاجش راتأمین می کند شهدگل که پرازموادقندی بوده وبدون موادپروتئین است مواد پروتئینی خودضع رشدبدن زنبور امکان پذیر می سازد.

تولیدمثل وتداوم نسل هایشان رابطه مستقیم با وجودمصرف گرده گل دارد.گرده گل عمرزنبورهارازیادتر می کند.گرده گل درزیر بوته گلبرگها پنهان است . زنبوری که گرده جمع آوری می کند بازنبوری که شهد جمع آوری می کند فرق دارد زنبرهابرای جمع آوری شهدوگرده گلها خیلی سخت کارمی کنند .آنها دریک خط مستقیم به طرف کندو پرواز می کنند.خورشید زنبور عسل رابه سوی کندو ی عسل هدایت می کند.زنبور ها بایادآوردن مقدارفنی که باید به سمت راست وچپ خورشید پرواز کند،کندو رامی یابد گیاهان ودرختان نزدیک کندو اوراراهنمایی می کنند تااشتباهی وارد کندوی دیگری نشوند.

 

زنبوران عسل برای ادامه زندگی احتیاج به آب دارند بدون آب آنها نمی توانند بیش از یک نسل دوام بیاورند،زیراآب برای تهیه غذا ومحلول کردن عسل وتهیه ژله عالی از گرده گلها موردنیاز است.

 

نقش زنبور درگرده افشانی:

پرورش زنبور عسل یکی از مشاغل تولیدی ارزشمنداست که درکشورهای پیشرفته اهمیت فوق العاده ای دارد ودرمیان مشاغل کشاورزی ودامپروری رتبه مخصوصی دارد . بخاطر این که زنبور عسل رانگهدارنده محیط سبز می دانند . نقش اساسی درگرده افشانی وتلقیح گلها وگیاهان مختلف وباغات کشاورزی ومراتع ومزارع وباروری آنها وافزایش تولید ومرغوبیت بالا وکیفیت میوه جات دارد به همین خاطر بسیاری از صاحب نظران بقاءطبیعت رادربقا زنبور عسل وسایرگردافشانها ودیگر حشرات مفید می دانند . لذا برای افرادآگاه ومطلع از طبیعت وطرفدارمحیط زیست موجودی مقدس به شمار می رود .

 

فرآورده های زنبور عسل:

عسل، موم،پره موم،ژله روآیال(شامانی)،گرده گل،زهر زنبور. که بعلت نبود امکانات برای برداشت محصولاتی مانند (بره موم،گرده گل،ژله،زهرزنبور)وهمچنین نبود بازار مناسب برای استفاده از این فرآورده ها تنها محصولات شناخته شده ومهم زنبور عسل،عسل وموم می باشدکه ازموم استفاده فراوانی برای تهیه موادآرایش می شود.

 

ضدمیکروبی عسل:

عسل درپزشکی بعنوان عامل ضد باکتریایی برای درمان زخم ها ی وخیم وسایرعفونتهای سطحی حاصلی از سوختن وجراحات پذیرفته شده است. استفاده از عسل دربسیاری از موارد برعلیه عفونت هایی که به آنتی بیوتیکها وآنتی سپتیک تراپی پاسخ نداده اند وموفقیت آمیز بوده است. تأثیر عسل دربهبود سریع عفونت ها باتوجه به نتایج تحقیقاتی فعالیت ضد باکتریایی آن بسیارمؤثربوده است بااین وجود هنوزدرگزارشات پزشکی از عسل بعنوان عامل ضد باکتریایی نام برده نشده است فعالیت های ضد باکتریایی انواع عسل ها تفاوت بسیاری دارد خواص ضد باکتریایی انواع عسل درشرایط نامطلوب به خصوص نگهداری وبسته بندی به سادگی از بین می رود.

 

درمان بیماری های پوست:

عسل اثرشفابخشی برروی پوست داشته وبه پوست نیرو می بخشد بقراط حکیم وابن سینا به خواص درمانی عسل روی پوست بخصوص نرمی وزیبایی آن اشاره کرده اند. عسل خاصیت جذبسریعی دارد،ترشحات پوستی راجذب وبه بافت های پوشش غذا می رساند وهم چنین چین وچروک های آنرا صاف می نماید .آمیش باتزریق عسل بیماران مبتلا به بیماری های سخت پوستی مانند گال راهمراه باآلودگی پوستی درمان کرده است .

 

آیا مصرف عسل باموم خواص درمانی بیش تری دارد؟

عسل همراه باموم که از نظر گرده گل،بره موم (پزوپولیز)وموم غنی است درسینوزیت؛زکام اسپاسمی؛بیماری های تنفسی؛ورم معده وورم لثه مؤثراست.برای درمان برفک ودهان موم آنرا بایدجوید.

لازم به ذکر است که موم ماده ای است که دستگاه گوارش انسان وسایرجانداران قادر به تجزیه مولکولهای آن نبوده وبه صورت اولیه ازبدن دفع می گردد . موم بسرعت بوسیله پوست جذب می شود به همین دلیل امروزه درساخت وسایل بهداشتی،آرایشی نظیرکرم ها،پمادها،ماسکهای زیبایی صورت وغیره اهمیت زیادی دارد. جان ومیل پژوهشگرآمریکایی جویدن موم وعسل رابرای پاک شدن مجاری بینی وحلق توصیه می کند وبرای سینوزیت،تنگی نفس وزکام آن را دارویی مؤثرمی داند،البته باید هرساعت نصف قاشق مرباخوری عسل باموم مصرف نموده وموم آنرا یک ربع بجوند .جویدن موم عسل رنگ دندان ها راازبین برده ولثه ها رامحکم می کند.جویدن شکلات های تهیه شده از عسل وموم باعث ازدیاد ترشح بزاق جهت فعالیت ترشحی وحرکتی معده وسوخت وساز بدن می شودواثرقابل توجهی روی گردش خون وظزفیت کار ماهیچه ها داردوبرای افراد سیگاری که تمایل به ترک دارندبسیارمفیداست.موم عسل درد راتسکین می دهد،برای سینه،پهلو دردوسل مفیداست.اگرموم عسل رابه محل زخم بمالند درد رابرطرف می کند. منبع

+ نوشته شده در  ساعت 10:43  توسط شریف مرادی سرکشتی  | 

مراحل پرورش کرم ابریشم

کرم ابریشم بیش ازچهار هزارسال توسط مردم پرورش داده می شد این کار نخستین بار در چین در حدود 2600 سال قبل از میلاد مسیح آغازشد چینی ها رازتهیه ابریشم را سالها مخفی نگه داشتند ودر اروپا و خاورمیانه تجارت می کردند. اماسرانجام به دست آوردن ابریشم از طریق کرم ابریشم توسط مردم دیگرکشورها یاد گرفته شداخیرا یاد گرفته ایم ازمواد مصنوعی موادی شبیه به ابریشم بسازیم اما تقاضا برای ابریشم طبیعی هنوزبالاست وکرم های ابریشم به خاطر تولید نخهای ابریشمی به کاربرده می شوند.عمل پروراندن کرم ابریشم نوغانداری نامیده می شود یک کرم بالغ طول قدش به پنج تا هفت سانتی متر می رسد او یک کارگرشگفت انگیز است فقط در طی چند روز یک کرم ابریشم تنها پیله ای می تند که می تواند ششصد متر نخ ابریشم ازآن برداشت کرد اما بازبه بیست و پنج هزارپیله نیاز است تا نیم کیلونخ ابریشم خام تولید شود.


.امروزه بیشترنخ ابریشم به وسیله چین وهندوستان تولید می شود هرسال60000 تن ابریشم خام تولید می شود و تبدیل به پیراهن – لباس – روتختی – پرده و دیگر فراورده ها می شود .این یک صنعت بزرگ است مخصوصا در چین ده میلیون کشاورز چینی کرم ابریشم پرورش می دهند .دردنیاانواع مختلفی ازکرم ابریشم برای تولید ابریشم مورداستفاده قرارمی گیردحتی نوعی از کرم ابریشم پیله را با همکاری کرم دیگری می تند و نخ دو لایه تولید می کنند.اگر چه نخهای مصنوعی مانند نایلون و پولیستر وجود دارند که محکمتر وارزان تر از ابریشم هستند و قیمت آنها پایین تر است اماابریشم به یک کالای تجملی تبد یل شده است و هنوز مورد تقاضا است زیرا در نگاه و احساس عالی است.



مراحل پرورش کرم ابریشم :


تفریخ : خروج کرم ازتخم را تفریخ گویند که در شرایط مساعد سیزده روز طول می کشد پس ازاینکه اولین آثار تفریخ مشاهده شد لازم است جهت تفریخ یکنواخت به مدت چهل وهشت ساعت دراتاقی کاملا تاریک که دارای دمای 25 درجه سانتیگراد و هشتاد درصد رطوبت داشته باشد قرار گیرد. رنگ تخم ها در ابتدا آبی روشن است که درست قبل از خارج شدن کرم ها از تخم تیره رنگ می شوند


کرم جوان :

کرم ابریشم معمولا دارای پنج مرحله تغذیه و چهارمرحله پوست اندازی است که به هر مرحله از تغذیه (سن) و به هر مرحله از پوست اندازی (خواب ) گفته می شود . می توان گفت که کرم ابریشم دارای 5 سن و 4 خواب است سنین 1و2و3 را( کرم جوان) گویند.سنین کرم جوان حدود یازده روزطول می کشد.

کرم بالغ:

سنین 4و5 به نام کرم ابریشم بالغ نامیده می شود که 15-16 روز به طول می انجامد در پایان سن پنجم کرمها از اشتها افتاده واز تغذیه باز می مانند جثه آنها کوچک شده و به رنگ زرد و شفاف درمی آیند که دراین زمان با گذاشتن وسایل پیله تنی بر روی کرمها موجبات تنیدن پیله فراهم می آید.

عادت غذایی کرم ابریشم :

کرم ابریشم از برگ درخت توت برای تغذیه استفاده می کند و هیچ غذای دیگری را نخواهد خورد برگ های توت باید بلا فاصله بعد از بیرون آمدن کرم از تخم دراختیارش قرار گیرد برگهای تازه و لطیفی که مورد نیاز کرم جوان است در اوایل بهار در دسترس است .برگهای کهنه در سه مرحله اول زندگی کرم ابریشم (کرمهای جوان) بسیارخشن است در دوره چهارم و پنجم زندگی (کرم های بالغ) می توانداز برگهای سخت و خشن استفاده کنند.برگها باید عاری از مواد آفت کش باشند.بعد از جمع آوری مقدار زیادی از شاخه های درخت توت با برگ های تازه به عنوان ذخیره غذایی باید آنها را به مدت سه دقیقه در محلول گند زدا قرار داد. سپس برگها باید در زیر شیر آب خوب شسته شود تا تمام برگها خوب پاک و شسته شود زیرا می تواند باعث کشته شدن کرم های ابریشم شودبعد با تکان دادن آب اضافی برگها گرفته شده و در کیسه های پلاستیکی و جای خنک نگه داری شود.

تشکیل پیله:

ابتدای هرتابستان پروانه کرم ابریشم ازپیله خارج می شود پروانه ماده پس از جفت گیری 400 تخم کوچک می گذارد که طی تقریبا دوهفته یک کرم ابریشم3میلی متری ازتخم خارج می شود به آنها برگ درخت توت سفید داده می شودکه حریصانه آنها را می بلعند سپس طی چهار مرحله پوست اندازی

می کنندتا کاملا بالغ شوند .بعد ازحدود یک ماه هرکرم ابریشم شروع به ریسیدن پیله اطراف خودش می کند این کار به وسیله غده ترشح کننده کرم ابریشم انجام می شود. کرم ابریشم یک تارابریشمی نازک ترشح می کند و بعد با چسبی که تهیه می کند پیله را به صورت سطح صافی به هم می چسباند این کار سه روز و سه شب طول می کشد که بسته به خصوصیات نوع وروش پرورش کرم ابریشم ،یک پیله
می تواند وزنی در حدود 5/1 تا 5/2 گرم داسته باشد. اگر چه پیله به عنوان محصول اصلی استفاده نمی شود در عوض برای تهیه ابریشم خام به کار می رود  دو تا سه روز بعد از تشکیل پیله کرم درون آن به شفیره تبدیل می شودو تقریبا بعد از دو هفته به صورت پروانه از پیله خارج می شود . ازشفیره کرم ابریشم برای تهیه غذای ماهی – لوازم دارویی و آرایشی می شود.

باید توجه کنید که طول رشته نخ ابریشمی یک پیله ممکن است 300تا 900 متر باشد خروج پروانه از پیله می تواند این رشته نخ را تکه تکه کند در حالی که ابریشم از پیله کامل که شفیره داخل آن است به دست می آید.


در یک مزرعه پرورش کرم ابریشم پروانه های بالغ فقط به اندازه مورد نیاز اجازه دارند از پیله خارج شوند باقیمانده به وسیله گرما در درون پیله کشته می شوند برای اینکه ابریشم بتواند ریسیده و به پارچه تبدیل شود.

پروانه کرم ابریشم رنگ متمایل به زرد با بدنی کلفت و پرموى دارد.عمر پروانه بالغ مد ت بسیار کوتا هی است به اندازه کافی طولانی برای این که پروانه بتواند تخمگذاری کند.

+ نوشته شده در  ساعت 10:35  توسط شریف مرادی سرکشتی  | 

تست I Q

چند معمای جالب و میزان آی کیوی شما !

باید پس از خواندن سوال در عرض فقط 5 ثانیه به آن جواب درست را بدهید. در پایان تعداد پاسخ های درست شما ضرب در 10 می شود و میزان آی کیو شما را نشان می دهد.

سوال ها :

1 - بعضی از ماهها 30 روز دارند بعضی 31 روز چند ماه 29 روز دارد؟

2 - اگر دکتر به شما 3 قرص بدهد و بگوید هر نیم ساعت 1 قرص بخور چقدر طول می کشد تا تمام قرص ها خورده شود؟

3 - من ساعت 8 شب به رختخواب رفتم و ساعتم را کوک کردم که ساعت 9 صبح زنگ بزند وقتی با صدای زنگ ساعت از خواب بیدار شدم چند ساعت خوابیده بودم؟

4 - عدد 30 را به نیم تقسیم کنید و عدد 10 را به حاصل آن اضافه کنید چه عددی به دست می آید؟

5 - مزرعه داری 17 گوسفند زنده داشت. تمام گوسفندهایش به جز 9 تا مردند چند گوسفند زنده برایش باقی مانده است؟

6 - اگر تنها یک کبریت داشته باشید و وارد یک اتاق سرد شوید که در آن یک بخاری نفتی یک چراغ نفتی و یک شمع باشد اول کدام یک را روشن می کنید؟

7 - فردی خانه ای ساخته که هر چهار دیوار آن به سمت جنوب پنجره دارد. خرسی بزرگ به این خانه نزدیک می شود این خرس چه رنگی است؟

8 - فرض کنید در یک مسابقه دوی سرعت شرکت کرده اید. شما از نفر دوم سبقت می گیرید حالا نفر چندم هستید؟

9 - اگر شما توی همون مسابقه از نفر آخر سبقت بگیرید، نفر چندم خواهید شد ؟

10 - عدد 1000 رو فرض کنید. 40 رو به اون اضافه کنید. حاصل رو با یک 1000 دیگه جمع کنید. عدد 30 رو به جواب اضافه کنید. با یک هزار دیگه جمع کنید. حالا 20 تا دیگه به حاصل جمع، اضافه کنید. 1000 تای دیگه جمع کنید و نهایتاً 10 تا دیگه به حاصل اضافه کنید. حاصل جمع بالا چنده؟ ریاضیات فریبنده ! این سوأل رو فقط ذهنی حل کنید. (از قلم و کاغذ و ماشین حساب استفاده نکنید !)
برای مشاهده جواب ها ادامه مطلب را کلیک کنید


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 10:6  توسط شریف مرادی سرکشتی  | 

آشنایی بادیود

 نیم

انای n و p یک قطعه الکترونیکی به نام دیود بوجود می‌آید که در انواع مختلفی در سیستمهای مخابرات نوری ، نمایشگرهای دیجیتالی ، باتری‌های خورشیدی و ... مورد استفاده قرار می‌گیرد.


دید کلی
دیود یک قطعه ‌الکترونیکی است که ‌از به هم چسباندن دو نوع ماده n و p (هر دو از یک جنس ، سیلیسیم یا ژرمانیم) ساخته می‌شود. چون دیود یک قطعه دو پایانه ‌است، اعمال ولتاژ در دو سر پایانه‌هایش سه حالت را پیش می‌آورد.
دیود بی بایاس یا بدون تغذیه که ولتاژ دو سر دیود برابر صفر است و جریان خالص بار در هر جهت برابر صفر است.
بایاس مستقیم یا تغذیه مستقیم که ولتاژ دو سر دیود بزرگتر از صفر است که ‌الکترونها را در ماده n و حفره‌ها را در ماده p تحت فشار قرار می‌دهد تا یونهای مرزی با یکدیگر ترکیب شده و عرض ناحیه تهی کاهش یابد. (گرایش مستقیم دیود)
تغذیه یا بایاس معکوس که ولتاژ دو سر دیود کوچکتر از صفر است، یعنی ولتاژ به دو سر دیود طوری وصل می‌شود که قطب مثبت آن به ماده n و قطب منفی آن به ماده p وصل گردد و به علت کشیده شدن یونها به کناره عرض ناحیه تهی افزایش می‌یابد (گرایش معکوس دیود).
مشخصه دیود در گرایش مستقیم
فرض کنید توسط مداری بتوانیم ولتاژ دو سر یک دیود را تغییر دهیم و توسط ولتمتر و آمپرمتر ولتاژ و جریان دیود را در هر لحظه اندازه گیری کرده ،بر روی محورهای مختصات رسم نماییم.جریان I در جهتی است که دیود قادر به عبور آن است .به همین علت اصطلاحاَ گفته می شود دیود در گرایش مستقیم یا بایاس مستقیم است . در هر حال اگر توسط پتانسیومتر ولتاژ دو سر دیود را از صفر افزایش دهیم ،مشاهده می شود تا ولتاژ به خصوصی ، جریان قابل ملاحظه ای از دیود عبور نمی کند.به این ولتاژ زانو می گویند ،این ولتاژبرای دیودهای از جنس ژرمانیم 2/0 ولت و برای دیودهای سیلیسیم 7/0 ولت است .تا ولتاژ زانو اگرچه دیود در جهت مستقیم است ، اما هنوز دیود روشن نشده است .از این ولتاژ به بعد ، به طور ناگهان جریان در مدار افزایش یافته و هرچه ولتاژ دیود را افزایش دهیم ، جریان دیود افزایش می یابد .
مشخصه دیود در گرایش معکوس
هرگاه جهت دیود را تغییر داده یعنی برعکس حالت گرایش مستقیم ، در جهت بایاس معکوس جریان مدار خیلی کم بوده و همچنین با افزایش ولتاژ معکوس دو سر دیود جریان چندان تغییر نمی کند به همین علت به آن جریان اشباع دیود گویند که این جریان حاصل حاملهای اقلیت می باشد . حدود مقدار این جریان برای دیودهای سیلیسیم ،نانو آمپر و برای دیودهای ژرمانیم حدود میکرو آمپر است. ارگ ولتاژ معکوس دیود را همچنان افزایش دهیم به ازاء ولتاژی ، جریان دیود به شدت افزایش می یابد . ولتاژ مزبور را ولتاژ شکست دیود می نامند و آنرا با VB نشان می دهند . دیودهای معمولی ،اگر در ناحیه شکست وارد شوند از بین می روند .(اصطلاحاَ می سوزند).
بنابر این ولتاژ شکست دیود یکی از مقادیر مجاز دیود است که توسط سازنده معین می گردد و استفاده کننده از دیود باید دقت نماید تا ولتاژ معکوس دیود به این مقدار نرسد.
البته در حالت مستقیم نیز جریان دیود اگر از حدی تجاوز نماید به علت محدودیت توان دیودباعث از بین رفتن دیود می گردد.این مقدار نیز یکی از مقادیر مجاز دیود است و به آن جریان مجاز دیود گفته می شود و توسط سازنده دیود معین می گردد
+ نوشته شده در  ساعت 9:43  توسط شریف مرادی سرکشتی  | 

آشنایی بادیود

 نیم

انای n و p یک قطعه الکترونیکی به نام دیود بوجود می‌آید که در انواع مختلفی در سیستمهای مخابرات نوری ، نمایشگرهای دیجیتالی ، باتری‌های خورشیدی و ... مورد استفاده قرار می‌گیرد.


دید کلی
دیود یک قطعه ‌الکترونیکی است که ‌از به هم چسباندن دو نوع ماده n و p (هر دو از یک جنس ، سیلیسیم یا ژرمانیم) ساخته می‌شود. چون دیود یک قطعه دو پایانه ‌است، اعمال ولتاژ در دو سر پایانه‌هایش سه حالت را پیش می‌آورد.
دیود بی بایاس یا بدون تغذیه که ولتاژ دو سر دیود برابر صفر است و جریان خالص بار در هر جهت برابر صفر است.
بایاس مستقیم یا تغذیه مستقیم که ولتاژ دو سر دیود بزرگتر از صفر است که ‌الکترونها را در ماده n و حفره‌ها را در ماده p تحت فشار قرار می‌دهد تا یونهای مرزی با یکدیگر ترکیب شده و عرض ناحیه تهی کاهش یابد. (گرایش مستقیم دیود)
تغذیه یا بایاس معکوس که ولتاژ دو سر دیود کوچکتر از صفر است، یعنی ولتاژ به دو سر دیود طوری وصل می‌شود که قطب مثبت آن به ماده n و قطب منفی آن به ماده p وصل گردد و به علت کشیده شدن یونها به کناره عرض ناحیه تهی افزایش می‌یابد (گرایش معکوس دیود).
مشخصه دیود در گرایش مستقیم
فرض کنید توسط مداری بتوانیم ولتاژ دو سر یک دیود را تغییر دهیم و توسط ولتمتر و آمپرمتر ولتاژ و جریان دیود را در هر لحظه اندازه گیری کرده ،بر روی محورهای مختصات رسم نماییم.جریان I در جهتی است که دیود قادر به عبور آن است .به همین علت اصطلاحاَ گفته می شود دیود در گرایش مستقیم یا بایاس مستقیم است . در هر حال اگر توسط پتانسیومتر ولتاژ دو سر دیود را از صفر افزایش دهیم ،مشاهده می شود تا ولتاژ به خصوصی ، جریان قابل ملاحظه ای از دیود عبور نمی کند.به این ولتاژ زانو می گویند ،این ولتاژبرای دیودهای از جنس ژرمانیم 2/0 ولت و برای دیودهای سیلیسیم 7/0 ولت است .تا ولتاژ زانو اگرچه دیود در جهت مستقیم است ، اما هنوز دیود روشن نشده است .از این ولتاژ به بعد ، به طور ناگهان جریان در مدار افزایش یافته و هرچه ولتاژ دیود را افزایش دهیم ، جریان دیود افزایش می یابد .
مشخصه دیود در گرایش معکوس
هرگاه جهت دیود را تغییر داده یعنی برعکس حالت گرایش مستقیم ، در جهت بایاس معکوس جریان مدار خیلی کم بوده و همچنین با افزایش ولتاژ معکوس دو سر دیود جریان چندان تغییر نمی کند به همین علت به آن جریان اشباع دیود گویند که این جریان حاصل حاملهای اقلیت می باشد . حدود مقدار این جریان برای دیودهای سیلیسیم ،نانو آمپر و برای دیودهای ژرمانیم حدود میکرو آمپر است. ارگ ولتاژ معکوس دیود را همچنان افزایش دهیم به ازاء ولتاژی ، جریان دیود به شدت افزایش می یابد . ولتاژ مزبور را ولتاژ شکست دیود می نامند و آنرا با VB نشان می دهند . دیودهای معمولی ،اگر در ناحیه شکست وارد شوند از بین می روند .(اصطلاحاَ می سوزند).
بنابر این ولتاژ شکست دیود یکی از مقادیر مجاز دیود است که توسط سازنده معین می گردد و استفاده کننده از دیود باید دقت نماید تا ولتاژ معکوس دیود به این مقدار نرسد.
البته در حالت مستقیم نیز جریان دیود اگر از حدی تجاوز نماید به علت محدودیت توان دیودباعث از بین رفتن دیود می گردد.این مقدار نیز یکی از مقادیر مجاز دیود است و به آن جریان مجاز دیود گفته می شود و توسط سازنده دیود معین می گردد
+ نوشته شده در  ساعت 9:42  توسط شریف مرادی سرکشتی  | 

کیسه هوا در اتو مبیل

کیسه هوا در خودروها

اگر خودرو دارای کیسه هوا (AIR Bag) سوار می‌شوید خواندن این مقاله می‌تواند مانع از بروز جراحت جدی و حتی مرگ برای خود و کودکانتان شود. طی سالیان طولانی کمربندهای ایمنی تنها وسیله مهارکننده کنش‌پذیر در خودروها بوده‌اند. در عین حال در این مدت بحثهای زیادی در مورد ایمنی آنها بخصوص در مورد کودکان مطرح شده است، ولی به مرور زمان در اکثر کشورها کمربندهای ایمنی شامل مقررات اجباری شده‌اند.

آمار و ارقام نشان می‌دهد که استفاده از کمربندهای ایمنی جان هزاران نفر را در تصادفات نجات داده است. کیسه‌های هوا طی سالیان طولانی در حال توسعه بوده‌اند. ایده استفاده از یک بالش نرم در برابر برخورد، بسیار جذاب بوده و اولین ثبت اختراع در مورد یک وسیله قابل انبساط برای فرود آمدن در آن در هنگام تصادف برای هواپیماها طی جنگ جهانی دوم انجام شده است! در دهه ۸۰ اولین کیسه هوای تجاری شده در خودروها ظاهر شد.

از سال ۱۹۹۸، وجود کیسه های هوا در هر دو سمت راننده و سرنشین جلو در آمریکا الزامی شده است(کامیونت های سبک نیز از سال ۱۹۹۹ تحت این قانون در آمدند). تاکنون آمار نشان داده که کیسه‌های هوا ریسک مرگ را در تصادفات روبرو حدود ۳۰ درصد کاهش داده است. استفاده از کیسه‌های هوای نصب شده در صندلی و درها جدیدتر است ، اگرچه آنها به گستردگی کیسه‌های هوای نصب شده در فرمان و داشبورد مورد استفاده قرار نمی‌گیرند.

برخی از کارشناسان بر این عقیده‌اند که طی سالیان آتی تعداد کیسه‌های هوای خودروها از دو به شش تا هفت خواهد رسید. کیسه‌های هوا هم مانند کمربند ایمنی در سالهای اولیه، موضوع تحقیقات و آزمونهای جدی دولتی و صنعتی هستند. در این مقاله به دانش پشت کیسه‌های هوا و اینکه آنها چگونه کار می‌کنند، مشکلات آنها چیست و تکنولوژی آنها به چه سمتی پیش می‌رود خواهیم پرداخت.

●اصول اولیه
پیش از پرداختن به اصول خاص آنها بهتر است به مرور دانش خود درباره قوانین حرکت (نیوتن) بپردازیم. اول اینکه ما می دانیم که اجسام در حال حرکت دارای اندازه حرکت (مومنتوم) (حاصلضرب جرم و سرعت یک جسم) هستند. در صورتی که یک نیروی خارجی بر جسم وارد نشود آن جسم به حرکت خود با سرعت و جهت خود ادامه خواهد داد.

خودروها از اجسام متعددی تشکیل شده اند که شامل خود خودرو و اجسام مهار نشده درون آن و البته سرنشینان می شود. اگر این اجسام مهار نشوند، حتی در صورت توقف خودرو در اثر تصادف، آنها با سرعتی که خودرو دارد به حرکت خود ادامه می دهند. متوقف کردن یک جسم دارای مومنتوم مستلزم اعمال نیرو به آن در یک دوره زمانی است. وقتی یک خودرو دچار تصادف می شود، نیروی مورد نیاز برای متوقف کردن اجسام بسیار زیاد است چرا که مومنتوم در لحظه تغییر کرده در حالی که برای سرنشینان اینطور نبوده است و وقت زیادی نیز برای اینکار وجود ندارد.

هدف هر سیستم مهار کننده کمکی، کمک به متوقف کردن سرنشین با ایجاد کمترین آسیبها به وی است. کاری که یک کیسه هوا انجام می دهد کاهش سرعت سرنشین به صفر با کمترین یا بدون آسیب است. محدودیتهایی که کیسه هوا با آنها درگیر است زیاد است. کیسه هوا باید در کسری از ثانیه در فضای بین سرنشین و فرمان یا داشبورد عمل نماید. برای آنکه سیستم بتواند به جای آنکه سرنشین را بصورت ناگهانی متوقف کند ، حرکت آن را آرام نماید ، حتی کوچکترین مقدار فضا و زمان ارزشمند است.

در کیسه هوا سه قسمت وجود دارد که می توان به انجام این کار بزرگ یاری دهد:

● کیسه که از پارچه نایلونی نازکی ساخته شده که درون فرمان یا داشبورد ( و اخیرا درون صندلی و در) تا می شود و قرار می گیرد.

● سنسور که وسیله‌ای است که به کیسه فرمان باد شدن را می دهد. باد شدن در صورتی رخ می‌دهد که برخوردی با نیروی معادل برخورد با یک دیوار آجری با سرعت ۱۰ تا ۱۵ مایل بر ساعت (۱۶ تا ۲۴ کیلومتر بر ساعت) ایجاد شود. وقتی یک تغییر جرم باعث بسته شدن یک اتصال برقی شود، یک سوئیچ مکانیکی زده شده و به سنسور پیام می دهد که یک تصادف رخ داده است. سنسور اطلاعات را از یک شتاب سنج که درون میکرو چیپ قرار دارد دریافت می کند.

● سیستم باد کننده کیسه هوا موجب واکنش آزید سدیم (Na N۳) با نیترات پتاسیم (KNO۳) و ایجاد گاز نیتروژن می شود. انفجار داغ نیتروژن موجب باد شدن کیسه هوا می شود. سیستم بادکننده شبیه یک بوستر راکت جامد است. سیستم کیسه هوا یک پیشران (propellant) جامد را مشتعل کرده و به سرعت می سوزد تا یک حجم بزرگ گاز را برای باد کردن کیسه هوا بوجود بیاورد. به این ترتیب کیسه هوا از قسمت ذخیره شده خود با سرعت ۲۰۰ مایل بر ساعت (۳۲۲ کیلومتر بر ساعت) یعنی سریعتر از یک چشم بر هم زدن از هم باز می شود.

یک ثانیه بعد ، برای آنکه سرنشین بتواند حرکت کند، گاز به سرعت از سوراخهای درون کیسه تخلیه شده و کیسه را از حالت باد شدن در می آورد. کیسه هوا و سیستم باد کننده ذخیره شده در فرمان گرچه همه این فرآیند تنها در یک بیست و پنجم ثانیه رخ می دهد ولی زمان اضافی ایجاد شده برای جلوگیری از یک جراحت جدی کافی است. ماده پودری که از کیسه هوا آزاد می شود آرد ذرت عادی یا پودر تالک است که توسط سازنده برای نچسبیدن تاهای کیسه به هم در هنگام ذخیره کیسه هوا استفاده شده است. سیستم باد کننده از یک پیشران جامد و یک جرقه‌زن استفاده می‌کند.

● توسعه ایده
همانطور که گفته شد بر اساس مجله Scientific American ایده اولیه استفاده از بالش سریع بادشونده برای ممانعت از جراحات تصادفات قبل از آن که در دهه ۱۹۸۰ توسط وزارت راه آمریکا برای استفاده در خودروها اجباری شود دارای یک پیشینه طولانی است. اولین اختراع وسیله باد شونده برای تصادفات برای هواپیماها در طی جنگ جهانی دوم ثبت شده است. تلاشهای اولیه برای استفاده از کیسه هوا برای خودروها با موانع قیمت بالا و مشکلات فنی مرتبط با ذخیره و آزاد سازی گاز فشرده مواجه شد.

پژوهشگران در جستجوی پاسخگویی به سوالات زیر بودند:

 ▪ آیا درون خودرو فضای کافی برای مخزن گاز وجود دارد؟

▪آیا می شود گاز را برای مدت زمان عمر خودرو در آن به صورت ذخیره شده نگه داشت؟

▪ آیا کیسه هوا را می توان به سرعت و با اطمینان در شرایط مختلف آب و هوایی منبسط نمود بدون آنکه صدای انفجار گوشخراشی ایجاد شود؟

نیاز به یک مجموعه واکنشهای شیمیایی وجود داشت که نیتروژن ایجاد کند و کیسه را باد کند. باد کننده های پیشران جامد (Solid- Propellant Inflators) در دهه ۱۹۷۰ به کمک این ایده آمدند. گر چه از نظر تاریخی کیسه های هوا در ابتدا برای استفاده توسط سرنشینان بدون کمربند ایمنی طراحی شده بود ولی در همان روزهای اولیه شروع ایده کیسه هوا برای خودروها، کارشناسان هشدار داده بودند که این وسیله جدید باید به صورت پشتیبان و همراه با کمربند ایمنی استفاده شود. کمربندهای ایمنی بازهم کاملا ضروری هستند چرا که کیسه های هوا فقط در تصادفات روبرویی که با سرعت بیش از ۱۰ مایل بر ساعت ( ۱۶ کیلومتر بر ساعت) رخ دهد عمل می کنند.

 در مورد برخوردها و تصادفات جانبی، تصادفات از عقب و برخوردهای ثانویه فقط کمر بندهای ایمنی می توانند کمک کنند( گرچه امروزه کیسه های جانبی هوا نیز در حال متداول شدن هستند). با وجود پیشرفت فن آوری، کیسه های هوا فقط وقتی موثر هستند که همراه با یک کمربند شانه و ران استفاده شوند. کمربند ایمنی سرنشین را در موقعیت خود نگه می دارد، در حالی که کیسه هوا یک مانع نرم برای توقف اعضای بدن او را فراهم می آورد.

کیسه های هوا جراحات منجر به مرگ را در مورد رانندگان ۱۱ درصد و در مورد سرنشینان بزرگسال۱۳ درصد کاهش می دهد. حفاظت ایجاد شده توسط کیسه هوا به علاوه کمربند ایمنی قابل مقایسه با هیچ نوع حفاظت دیگری نیست. مطالعات نشان می دهند که در یک برخورد، سرنشینانی که توسط کمربند ایمنی و کیسه هوا محافظت می شوند ۵۰ درصد کمتر از سرنشینان مهار نشده دچار آسیبهای مرگبار و جراحات جدی خواهند شد.

● ایمنی
پس از مدت کمی دریافته شد که نیروی یک کیسه هوا می تواند به کسانی که بسیار به آن نزدیک قرار گیرند آسیب بزند چرا که یک عامل ایجاد خطر در مورد کیسه های هوا امکان برخورد آنها با صورت یا گردن است. پژوهشگران دریافته اند که ناحیه خطر برای کیسه هوای راننده در محدوده ۲ تا ۳ اینچی ( ۵ تا ۸ سانتیمتری) محل باد شدن قرار دارد. بنابراین قرار گرفتن در فاصله ۱۰ اینچی (۲۵ سانتیمتری) از کیسه هوای راننده یک حاشیه ایمنی مناسب را ایجاد می کند. این فاصله از مرکز فرمان تا قفسه سینه اندازه گیری می شود.

اگر راننده در فاصله کمتری از این فاصله قرار می گیرد، باید فاصله خود را به یکی از طرق زیر بیشتر کند: ▪با عقب بردن صندلی تا جای ممکن به صورتی که پاها به راحتی به پدالها برسند.

▪ با مایل نمودن پشتی صندلی به عقب. گرچه طراحی خودروها با یکدیگر متفاوت است ولی اغلب رانندگان می توانند حتی در جلوترین حالت صندلی با مایل کردن اندک پشتی به عقب به فاصله ۱۰ اینچی دست یابند. اگر مایل کردن پشتی صندلی مانع از داشتن دید مناسب از جاده می شود، می توان با بالا بردن صندلی ( در خودروهایی که دارای این نوع تنظیم هستند) یا قرار دادن یک بالش سفت غیر لغزنده آن را اصلاح نمود.

▪ با مایل کردن فرمان ( در مورد خودروهایی که این تنظیم را دارند) به صورتی که کیسه هوا به جای سر و گردن به سمت قفسه سینه باز شود. یک دوست خطرناک ولی قاعده برای کودکان متفاوت است. کیسه هوا در مورد کودکانی که در هنگام ترمز ناگهانی کمربند ایمنی نبسته باشند یا بسیار نزدیک به کیسه هوا نشسته باشند یا به سمت داشبورد پرتاب شوند می‌تواند موجب آسیب جدی و حتی مرگ شود. کارشناسان معتقدند که رعایت نکات ایمنی زیر ضروری است:

▪ کودکان زیر ۱۲ سال باید در صندلی عقب نشسته و برای آنها از کمربند ایمنی مناسب سن آنها استفاده شود. ▪نوزادان (زیر یک سال و با وزن کمتر از ۹ کیلوگرم) که در صندلیهای مخصوص رو به عقب می نشینند هرگز نباید در صندلی جلو یک خودرو قرار گیرند.

▪اگر لازم شد که یک نوزاد زیر یک سال باید در صندلی جلو یک خودرو دارای کیسه هوای جانبی بنشیند باید او را در یک صندلی مخصوص بچه دارای کمربند رو به جلو قرار داد و صندلی باید در دورترین فاصله نسبت به داشبورد قرار گیرد.

غیر فعال کردن:
در پاسخ به ملاحظات مرتبط با کودکان و سایر سرنشینان خصوصا افراد ریز جثه که در صورت استفاده نامناسب یا کیسه های هوای بسیار قوی ، در معرض خطر مرگ یا آسیب‌دیدگی قرار دارند، اداره ملی ایمنی بزرگراههای آمریکا (NHTSA) در سال ۱۹۹۷ قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن سازندگان را مجاز می کرد که از کیسه های هوای با قدرت کمتر استفاده کنند. این قانون اجازه می‌دهد که کیسه‌های هوا ۲۰ تا ۳۵ درصد کاهش قدرت داده شوند.

علاوه بر آن از سال ۱۹۹۸ تعمیرگاهها و فروشگاههای لوازم یدکی مجاز شدند کلیدهای روشن/ خاموش روی خودرو قرار دهند که امکان غیرفعال‌سازی کیسه‌های هوا را می‌دهد. در آمریکا در صورتی که دارندگان خودرو در یكی از گروههای ریسک زیر قرار بگیرند، توسط اداره ملی ایمنی بزرگراههای آمریکا (NHTSA) اجازه خواهند داشت کلید روشن/ خاموش را برای یک یا هر دو کیسه هوای خود نصب کنند:

▪ در هردو طرف راننده و سرنشین جلو- در مورد افراد با شرایط پزشکی که در مورد آنها ریسک استفاده از کیسه هوا بیشتر از ریسک برخورد در صورت استفاده نکردن از آن است.

▪ در سمت راننده- ( علاوه بر شرایط پزشکی)، کسانی که در صورت رعایت فاصله حداقل ۱۰ اینچی (۲۶ سانتیمتری) از مرکز کیسه هوای راننده ، نمی توانند بدرستی از خودرو خود استفاده کنند .

▪ برای سرنشین جلو- (علاوه بر شرایط پزشکی) افرادی که بدلیل عدم وجود صندلی عقب در خودرو یا کوچک بودن فضای آن برای قرار گیری یک صندلی کودک رو به عقب یا بدلیل نیاز به مراقبت دائم شرایط سلامت یک کودک ، لازم است یک کودک را درون صندلی کودک رو به عقب روی صندلی سرنشین جلو قرار دهند.

▪ برای سرنشین جلو- ( علاوه بر شرایط پزشکی)، افرادی که لازم است کودکان یک تا ۱۲ ساله را در صندلی جلو بنشانند بدلیل :

الف) عدم وجود صندلی عقب در خودرو -

ب) اجبار به حمل کودک بیش از گنجایش صندلیهای عقب کودک.-

ج) نیاز به مراقبت دائم شرایط سلامت یک کودک در امریکا برای نصب یک کلید غیر فعال سازی کیسه هوا روی خودرو نیاز به دریافت مجوز از اداره ملی ایمنی بزرگراههای آمریکا (NHTSA) است.

پس از دریافت این مجوز دارنده خودرو می‌تواند خودرو خود را برای نصب این کلید به تعمیرگاه ببرد. چنین کلیدهایی باید مجهز به یک چراغ هشدار‌دهنده باشند که وضعیت فعال یا غیر فعال بودن کیسه هوا را نشان دهد. واضح است که حتی اگر امکان غیرفعال کردن کیسه هوا وجود دارد، در مورد رانندگانی که امکان قرار گرفتن در فاصله حداقل ۱۰ اینچ را دارند، کیسه هوا باید فعال باشد.

در مورد افرادی که حتی با رعایت موارد ذکر شده نمی‌توانند این حداقل فاصله را ایجاد نمایند، کیسه هوا می‌تواند غیرفعال شود. گروهی از پزشکان در کنفرانس ملی توصیه‌های پزشکی برای غیرفعال کردن کیسه هوا شرایط پزشکی که عموما در مقالات گزارش می‌شوند را به عنوان دلایل احتمالی غیرفعال کردن کیسه هوا مورد بررسی قرار داده اند.

با این وجود غیرفعال کردن کیسه هوا برای شرایط نسبتا عادی مانند: وجود ضربان ساز (Pacemaker) در قلب، عینک، دردهای موضعی، نفخ (Emphysema)، آسم، جراحی سینه، جراحی پشت یا گردن، سن بالا، پوکی استخوان ، آرتروز یا بارداری توصیه نمی شود. عموما بدون نصب یک کلید روشن/ خاموش نمی توان کیسه هوا را غیر فعال نمود. به هر حال نباید هرگز شخصا اقدام به غیر فعال کردن کیسه هوا کرد. باید به خاطر داشت که کیسه هوا فقط یک بالش نرم نیست بلکه کیسه ای است که با ضربه باز می شود و اگر ندانید که چه می کنید می تواند به شما آسیب برساند.

اداره ملی ایمنی بزرگراه های آمریکا (NHTSA) بجز در شرایط خاص ، تنها در حالتی که صندلی عقب وجود نداشته باشد یا فضای آن برای قراردادن یک صندلی ایمنی رو به عقب کودک کافی نباشد مجوز نصب کلید غیر فعال سازی کیسه هوا را برای خودروهای نو نمی دهد.

در حال حاضر در آمریکا سازندگان خودرو مجوز نصب کلید غیرفعال‌ سازی کیسه هوا را برای صندلی راننده در خودروهای نو ندارند چرا که برای اداره ملی ایمنی بزرگراه های آمریکا (NHTSA) این بیم وجود دارد که در این صورت این کلید در تمامی خودروهای نو حتی در خودروهایی که توسط افراد در گروههای ریسک قرار نمی گیرند جزو تجهیزات استاندارد خودرو در آید. همچنین مواردی از یکپارچه‌سازی این کلیدها در داشبورد خودرو مشاهده شد که احتمال انحراف منابع از توسعه سیستمهای ایمن‌تر و پیشرفته‌تر کیسه هوا را بوجود می‌آورد.

● آینده کیسه‌های هوا:
فعالیتهای مرتبط با بهبود مزایای ایمنی سرنشین توسط کیسه‌های هوا در حال تغییرات مستمر است. آزمونهای جدید با استفاده از مانکنهای آزمون (dummy) دارای معیارهای بهتری در مورد آسیبهای وارده به آن است. گرچه ۴۰ درصد همه جراحات جدی در تصادفات در نتیجه برخوردهای جانبی و ۳۰ درصد کل تصادفات، برخوردهای جانبی هستند، تا همین اواخر بیشتر گامها برای ایمنی خودرو در برخوردهای جلو و عقب برداشته می‌شد.

بسیاری از خودروسازان در پاسخ به این آمار ( و در نتیجه استانداردهای جدید) اقدام به قویتر کردن درها، قاب درها و بخشهای کف و سقف نموده‌اند. ولی خودروهایی که از کیسه هوای جانبی استفاده کرده‌اند نماینده موج جدیدی از ایمنی سرنشین می‌باشند. کارشناسان معتقدند که طراحی کیسه‌های موثر جانبی بسیار دشوارتر از کیسه‌های هوای جلو است. این به این دلیل است که در برخورد روبرو، بیشتر انرژی برخورد توسط سپر، کاپوت و موتور جذب می شود وتقریبا ۳۰ تا ۴۰ ثانیه طول می کشد تا ضربه به سرنشین خودرو منتقل شود. ولی در برخوردهای جانبی فقط یک در نازک و چند اینچ فاصله بین سرنشین و خودروی دیگر وجود دارد.

این بدان معنا است که کیسه های جانبی هوا که روی در سوار شده اند باید در ۵ تا ۶ میلی ثانیه عمل کنند! مهندسین شرکت ولوو راههای مختلفی را برای نصب کیسه های جانبی هوا آزموده اند و نصب در پشتی صندلی را انتخاب کرده اند چرا که اینکار سرنشین را فارغ از جثه او و چگونگی قرارگیری صندلی محافظت می کند. این ترتیب به مهندسین این امکان را می دهد که یک سنسور با تحریک مکانیکی را روی کناره‌های بالشهای صندلی و زیر راننده و سرنشین جلو قرار دهند. این مانع باد شدن کیسه هوا در سمت آسیب ندیده می‌شود.

نصب همه مجموعه کیسه هوا در پشتی صندلی این مزیت را نیز دارد که از فعال شدن کیسه هوا در موارد غیرضروری نظیر برخورد با عابرین پیاده یا دوچرخه‌ها جلوگیری می‌کند. در برخوردهای با سرعت حدود ۱۲ مایل بر ساعت (۱۹ کیلومتر بر ساعت) است که کیسه‌های جانبی هوا تحریک می‌شوند. مهندسان شرکت BMW کیسه‌های جانبی نصب شده روی درها را انتخاب کرده اند. در دارای فضای بیشتری است که نصب کیسه های بزرگتر را ممکن می سازد.

کیسه هوای سر یا سازه‌های بادشونده تیوبی (Inflatable Tubular Structure-ITS) در همه خودروهای مدلهای سال ۱۹۹۹BMW (به جز مدل با سقف متحرک) قرار داده شده اند. این کیسه‌های سر کمی شبیه سوسیس‌های بزرگ هستند و بر خلاف کیسه‌های هوا برای آن طراحی شده‌اند که به مدت حدود ۵ ثانیه در حالت باد شده باقی بمانند و در برخی از برخوردهای جانبی حفاظت بهتری را تامین كنند.

● کیسه‌های هوشمند هوا:
تا سال۹۷، ۱۹ بزرگسال و ۳۱ نوزاد در آمریکا توسط کیسه های هوا کشته شده‌اند. برخی از این مرگها در سرعتهای پایینی رخ داده که در حالت عادی معمولا منجر به مرگ نمی‌شد. وسایل ایمنی برای این طراحی نمی‌شوند که خود عامل بروز خطر باشند.

برای حذف پتانسیل بروز خطر توسط کیسه‌های هوا تاکنون در مورد غیرفعال کردن صحبت شد. غیر فعال کردن کیسه‌های هوا وقتی کودکان روی صندلیهای مربوط قرار می‌گیرند این ایراد را دارد که اغلب فراموش می‌کنند در صورت نشستن یک فرد بزرگسال مجددا آن کیسه هوا را فعال کنند. یک راه دیگر حذف خطر برای کودکان هوشمند کردن کیسه‌های هوا است به این معنی که بتوانند تشخیص دهند چه کسی در مقابل آنها نشسته است.

●انتخاب‌های موجود:i
برای هوشمند کردن کیسه‌های هوا راه‌های زیر وجود دارد:

▪ ترازو- وجود ترازو در صندلی سرنشین این امکان را فراهم می‌کند که تنها در صورتی فعال شود که وزن سرنشین از حد مشخصی بیشتر شود. ولی این سیستم نمی‌تواند تشخیص دهد که کودک کمربند خود را بسته است یا خیر.

▪ سنسور برچسب- این سنسور می تواند برچسبی را که بر روی صندلی ایمنی نوزاد نصب شده را بخواند. اگر چنین صندلی در جلو این سنسور قرار گیرد، کیسه هوا غیر فعال می شود. ▪واحد اولترا سونیک- وجود این واحد بر روی داشبورد صداهای با فرکانس بالایی تولید می کند که پژواک حاصل از آن مشخص می کند چه کسی یا چه چیزی در صندلی سرنشین قرار دارد.

سیستم میدان الکتریکی- این سیستم با استفاده از آنتنهایی در صندلی خودرو میدان الکتریکی ضعیف ولی با فرکانس بالایی تولید می کند . مزیت این سیستم آن است که نه تنها تحلیل زمان واقعی سرنشین صندلی را فراهم می کند بلکه می تواند جرم را ثبت کند و حداقل به صورت تئوریک مشخص کند که آیا سرنشین توسط کمربند مهار شده یا نه.

آنتن که در زیر پارچه و یا کفی صندلی قرار دارد میدان الکتریکی را اندازه گرفته و فورا کنترل کننده کیسه هوا اطلاعات خود را از نظر اندازه و موقعیت سرنشین به روز می نماید. در همه این مدلها مشخص است که دانش کیسه های هوا هنوز جدید و تحت توسعه روزافزون است. در این زمینه باید در انتظار ایده های جدید با استفاده از داده های دنیای واقعی برخوردها بود.


مراجع:۱. How Air bags work- auto.howstuffworks.com۲. Air bags- How they work? - auto.howstuffworks.com
مترجم: فراز سجده ای

 

 

+ نوشته شده در  ساعت 9:23  توسط شریف مرادی سرکشتی  | 

آشنایی با سیستم ترمز ABS

اگر شما هم رانندگی در روزهای برفی و بارانی را تجربه کرده ايد ، حتما" به خوبی می دانيد هدايت خودرو در جاده های لغزنده بخصوص زمان توقفهای ناگهانی ، تا چه حد مشکل و دردسر ساز و البته در بسياری از موارد ؛ غير ممکن است . در چنين مواقعی به دليل قفل شدن چرخها ، خودرو بر سطح لغزنده خيابان همچنان به حرکت ادامه می دهد ، به طوريکه علاوه بر افزايش زمان توقف ، کنترل ان نيز بسيار مشکل خواهد شد.

آمار هم نشان می دهد بخش عمده ای از تصادفات جاده ای مربوط به همين نقص فنی در سيستم ترمزهاست. تلاش متخصصان برای رفع اين نقيصه ، منجر به پديد امدن ترمزهای ضد قفل يا همان سيستم معروف Abs شده است ، ترمزهايی که به دليل عملکرد منحصر به فرد و کارايی بالای خود ، به سرعت جايگزين سيستم های رايج امروزی می شوند و پيش بينی می شود تا چند سال آينده شاهد به کارگيری انها در بيشتر وسايل نقليه باشيم .ترمزهاي Abs از 4 قسمت عمده زير تشکيل می شوند :

1- سنسورهای سرعت که زمان قفل شدن چرخها را نمايش می دهند و با قرار گرفتن در هر چرخ و یا دیفرانسیل اين اطلاعات را ارسال می کند.

2- سوپاپها که معمولا" در 3 موقعيت عمل می کنند:

در وضعيت اول کاملا" باز هستند و فشار سيلندر اصلی را به داخل ترمز می فرستند ، در حالت دوم دريچه سوپاپها بسته می شوند و ترمز از سيلندر اصلی جدا می شود . اين کار ، از افزايش بيش از حد فشار داخل ترمز که راننده را به اعمال نيروی بيشتری روی پدال وادار می کند ، جلوگيری می نمايد. در موقعيت سوم ، سوپاپها مقداری از فشار را از طريق ترمز خارج می کنند.

3- از ان جا که سوپاپها مقداری از فشار خود را از طريق ترمز گيری از دست می دهند . نقصان فشار ، با استفاده از پمپ جبران می شود .

4- چهارمين بخش سيستم ، يک دستگاه کنترل کننده است که به عنوان رايانه کوچکی در خودرو عمل می کند و سنسورهای سرعت و سوپاپها را تنظيم می کند.

نحوه عملکرد سيستم های Abs با وجود الگوريتم های متفاوتی که برای انها تعريف شده ، بسيار ساده و ابتدايی است . چناچه شما خودروی خود را که از سيستم Abs استفاده نمی کند ، به جای توقف ناگهانی ، با فشار چندين بار پا روی پدال ترمز متوقف کنيد ، همان کار ترمز های ضد قفل را انجام داده ايد ، با اين تفاوت که در يک سيستم Abs ، تمامی اين کارها خودکار صورت می گيرد .

در معمولترين شکل ، اين کار دستگاه کنترل کننده سنسورهای سرعت را در همه حال تحت نظارت خود قرار می دهد و هر کاهش سرعت ناگهانی و خارج از قاعده را ثبت میکند همانطور که میدانيد ، هر چرخ خودرو ، دقيقا" پيش از قفل شدن با يک کاهش سرعت ناگهانی مواجه می شود . اگر اين کاهش سرعتها کنترل نشوند ، چرخ خيلی سريعتر از آنکه بتواند متوقف شود ، قفل می شود .

اگر خودروی شما با استفاده از سيستم Abs کار می کند ، حتما" تکانهای بسيار کوچک پدال ترمز را زير پای خود احساس کرده ايد ، اين تپشها به دليل باز و بسته شدن سريع سوپاپاهاست . به طوری که در برخی از اين سيستم ها ، اين چرخه تا 15 بار در هر ثانيه تکرار می شود.

درجه بندی ترمزهای ضد قفل هم مانند شيوه عمل انها با استفاده از روشهای متعددی صورت می گيرد ، اما به طور معمول ، طبقه بندی بر اساس تعداد مجرا ها ، سوپاپ های مجزا برای هر چرخ و نيز تعداد سنسورهای سرعت ، يکی از رايج ترين اين روش هاست.

بر اين اساس، سيستمهای Abs را به 3 دسته :

- سيستمهای با 4 مجرا و 4 سنسور و سيستم های با 3 مجرا و 3 سنسور و سيستمهای با يک مجرا و يک سنسور تقسيم می کنند.

در نوع اول : ( که بهترين شکل ترمزهای Abs است ، هر کدام از چرخها به طور مجزا با يک سنسور و يک سوپاپ کنترل می شوند.)

در نوع دوم : ( 2 چرخ جلويی به طور مجزا کنترل می شود ، اما برای چرخهای عقبی تنها يک سوپاپ و سنسور سرعتی در محور عقبی خودرو قرار می گيرد. )

در نوع سوم : ( کنترل چرخهای فقط از طريق محور چرخهای پشتی و از طريق يک سنسور و سوپاپ انجام می پذيرد.)

مزيت گروه اول ، نسبت به 2 گروه بعدی ، در اين است که هر 4 چرخ ، به طور مجزا کنترل می شود و بدين ترتيب ، علاوه بر استفاده از حداکثر نيروی ترمز برای هر چرخ ، از قفل شدن انها پيش از توقف کامل جلوگيری می شود ، در حالی که در 2 نوع بعدی ممکن است برخی چرخها پيش از رسيدن به توقف کامل قفل شوند.

اما خودروهايي كه روانه بازار مصرف مي شوند از ترمز Abs به عنوان يك استاندارد يا انتخاب برخوردارند. يك سيستم Abs نمونه شامل قسمت هايي چون سنسور سرعت، چرخ، بخش كنترل هيدروليك و بخش كنترل الكترونيكي مي شود. هنگامي كه پدال ترمز را فشار مي دهيد بخش كنترل الكترونيكي سيگنال هاي ارسال شده از سنسور سرعت چرخ را كنترل و مقايسه مي كند.

چنانچه بخش كنترل الكترونيكي حس كند كه در يكي از چرخ ها كاهش سرعت با نرخ سريعي انجام مي شود (آستانه قفل شدن) به بخش كنترل هيدروليكي فرمان مي دهد تا فشار هيدروليك به آن چرخ را كاهش دهد. اين نوع محدوديت فشار مشابه فشردن پدال ترمز تنها با سرعت بيشتر است.

در برخي از وانت هاي پيكاپ و كاميون هاي سربسته براي كنترل نيازهاي متفاوت ترمز تحت شرايط بارگذاري متفاوت، تنها در چرخ هاي عقب از ترمز Abs استفاده شده است. اين نوع از سيستم Abs تنها چرخ هاي عقب را كنترل و زماني كه هر يك از آنها در آستانه قفل شدن باشند، فشار را در هر دوي آنها محدود مي كند، هدف از طراحي اين سيستم كمك به خط مسير مستقيم حركت خودرو به هنگام ترمزهاي ناگهاني و شرايط نامطلوب جاده است.

با حفظ كنترل اتومبيل شانس بيشتري براي جلوگيري از تصادف وجود دارد. Abs به طور خاص در جاده هاي مرطوب و لغزنده بسيار مفيد است. به خاطر داشته باشيد كه در اتومبيلي مجهز به Abs هرگز نبايد پس از آنكه خود سيستم به طور خودكار به ترمزها فشار وارد مي كند، پدال ترمز را بفشاريد درواقع تمام كاري كه بايد انجام دهيد فراهم كردن فشار قاطعانه و پيوسته روي پدال ترمز براي فعال كردن عمليات سيستم Abs است، زماني كه سيستم Abs فعال مي شود ممكن است از پدال ترمز خود احساس ارتعاش كنيد اما جاي نگراني نيست. زماني كه ديگر به عملكرد Abs نيازي نباشد سيستم ترمز بدون دخالت Abs به عملكرد هيدروليكي عادي خود برمي گردد.

هنگامي كه از يك سيستم ترمز ضد قفل (abs) به درستي استفاده شود، سيستمي ايمن و موثر خواهد بود. Abs به راننده امكان مي دهد تا پايداري حركت مستقيم خودرو و كنترل بر فرمان را حفظ و همچنين در برخي موقعيت ها به خصوص در سطح جاده هاي مرطوب و لغزنده موجب كاهش مسافت توقف اتومبيل مي شود. براي كسب اين امتياز ايمني رانندگان بايد ياد بگيرند چگونه به درستي از سيستم Abs خود استفاده كنند.

سيستم ترمز ضد قفل با ترمزهاي بادي يا نصب شده در خودروها كار مي كند. Abs حقيقتاً از قفل شدن ترمزهاي اساسي تان جلوگيري مي كند. در اتومبيل هايي كه به Abs مجهز نيستند، راننده مي تواند با فشار دادن مكرر ترمزها به طور دستي از قفل شدن چرخ ها جلوگيري كند.

اما در اتومبيل هاي مجهز به Abs پاي راننده به طور مداوم روي پدال ترمز باقي مي ماند تا اجازه دهد اين سيستم به طور خودكار ترمزها را تحت فشار قرار دهد. زماني كه ترمزهاي شما در جاده هاي مرطوب و لغزنده يا در خلال يك توقف اضطراري قفل شدند، كنترل فرمان را از دست خواهيد داد و اتومبيل ممكن است به دور خود بچرخد.

 Abs چرخ عقب مانع قفل شدن و در نتيجه باعث ماندن اتومبيل در مسير مستقيم مي شود. چنانچه اتومبيل تان از سيستم كنترل Abs روي هر چهار چرخ خود سود مي برد مي توانيد علاوه بر حفظ حركت بر مسير مستقيم كنترل فرمان را نيز در دست داشته باشيد. با در دست داشتن كنترل فرمان هنگامي كه زمان كافي براي يك توقف كامل ميسر نباشد مي توانيد با مانور كردن در اطراف خطرات از بروز حادثه جلوگيري كنيد.



مقاله 2- چگونه متوجه وجود سيستم Abs در اتومبيل خود شويم

همان طور كه گفته شد بيشتر اتومبيل هاي امروزي چه به طور استاندارد و چه انتخابي از اين سيستم برخوردارند. در اينجا چند روش متفاوت براي درك اين موضوع كه آيا اتومبيل شان مجهز به سيستم ترمز ضدقفل است يا نه معرفي مي كنيم.
 
در بسياري از اتومبيل هاي مجهز به اين سيستم، راننده احتمالاً ارتعاشات سريعي از پدال ترمز را تجربه مي كند. در واقع به نظر مي رسد كه ترمزها فشار را به شما برمي گردانند. گاهي اوقات ممكن است پدال به طور ناگهاني بيفتد. همچنين ممكن است دريچه هاي موجود در كنترل كننده ABS صدايي مشابه ساييدن يا وزوز كردن توليد كند.
 
در برخي اتومبيل ها ممكن است ارتعاشات خفيفي احساس شود كه نشان دهنده فعال بودن ABS است. به خاطر داشته باشيد اين مسئله بسيار مهم است. زماني كه صدايي شنيديد يا احساس ضربان هايي در پدال كرديد پاي خود را از پدال ترمز برنداريد و به فشار مداوم ادامه دهيد.
 
در واقع چنان چه اتومبيل شما به ترمز ABS مجهز است نبايد فشارهاي مكرر به پدال ترمز وارد كنيد. تنها كافي است پاي خود را به طور دائم روي پدال قرار دهيد و به خاطر داشته باشيد كه هنوز مي توانيد اتومبيل را هدايت كنيد. آنچه كه سيستم ABS انجام مي دهد مشابه فشار مكرري است كه از سوي راننده به پدال ترمز وارد مي شود.
 
اين سيستم به طور خودكار فشار موجود در خطوط سيستم ترمز را براي حفظ بيشينه عملكرد ترمز تا آستانه قفل شدن چرخ ها تغيير مي دهد. در واقع ABS به كمك تجهيزات الكترونيكي با سرعت بسيار زيادي اين كار را انجام مي دهد.
 
آيا اتومبيل هاي مجهز به ABS سريع تر از اتومبيل هاي عادي متوقف مي شود سيستم ABS براي كمك به راننده در حفظ كنترل اتومبيل به هنگام ترمزهاي ناگهاني طراحي شده است. براي توقف سريع تر اتومبيل ABS مي تواند مسافت توقف در جاده هاي مرطوب و لغزنده را كاهش دهد. همچنين بسياري از سيستم ها موجب كاهش مسافت توقف خواهند شد.
 
در سطح هاي بسيار نرم مثل ماسه هاي نرم و برف هاي نكوبيده، يك سيستم ABS حقيقتاً مي تواند موجب افزايش مسافت توقف شود. در شرايط مرطوب و لغزنده با وجود برخورداري از ABS هنوز بايد با دقت رانندگي كنيد، هميشه در فاصله مطمئني از اتومبيل جلويي خود قرار گيريد و سرعت سازگار با شرايط جاده را حفظ كنيد.
 
آيا تمامي سيستم هاي ضدقفل يكي هستند در واقع تمامي آنها در چگونگي كنترل فشار ترمز بسيار شبيه هم هستند اما برخي از سيستم ها تنها براي جلوگيري از قفل شدن چرخ هاي عقب طراحي شده اند. همان طور كه گفته شد اين گونه سيستم ها در وانت هاي پيكاپ و اتومبيل هاي اسپورتي چندمنظوره نصب مي شود.
 
ABS چرخ عقب اتومبيل تان را از چرخيدن به دور خود حفظ مي كند اما اگر به ABS چرخ جلو مجهز نباشيد همچنان در هنگام قفل شدن چرخ هاي جلو كنترل فرمان از دست شما خارج است. ساير سيستم هاي ABS كه در ميني ون ها و اتومبيل هاي سواري به كار مي رود براي حفظ هر چهار چرخ از قفل شدن طراحي شده است.
 
چگونه مي توان به ABS عادت كرد براي جزئيات بيشتر درباره عملكرد كامل و مزاياي ABS به كتابچه راهنماي اتومبيل خود مراجعه كنيد. سيستم ترمز ضدقفل به سرعت حساس است. بنابراين در سرعت هاي پايين فعال نخواهد شد. يك روش براي عادت كردن با عملكرد ABS اين است كه در يك پاركينگ خلوت با سرعتي بيشتر از آنچه كه سيستم ABS را فعال مي كند (معمولاً بيشتر از ۲۰ كيلومتر بر ساعت) حركت كنيد و سپس پدال ترمز را به شدت فشار دهيد.

البته فعال كردن ABS در سطح جاده هاي مرطوب و لغزنده به مراتب ساده تر است. سيستم ضدقفل بايد مانع از سر خوردن چرخ ها شود. با وجود اينكه احتمال احساس ضربه در پدال ترمز و شنيدن صداي تيك وجود دارد از فشار مكرر به پدال ترمز خودداري كنيد.
 
 
+ نوشته شده در  ساعت 9:12  توسط شریف مرادی سرکشتی  |